امنیت شبکه از تایید (authentication)
کاربران آغاز می شود که معمولا از طریق نام کاربری و رمز
عبور انجام می پذیرد . پس از تایید کاربر ، فایروال دسترسی
های کاربران را کنترل می کند و سرویس هایی را با توجه به
سطح دسترسی کاربران در اختیار آنان قرار می دهد .
با اینکه چنین سیستمی از دسترسی های
غیر مجاز جلوگیری می کند ، اما مواردی را که به صورت
بالقوه خطرناک هستند مانند کرمهای کامپیوتری (worm)
که به
تمامی شبکه ارسال می شوند را شناسایی نمی کند ، به همین
دلیل از سیستم جلوگیری از نفوذ
(IPS)
برای شناسایی و جلوگیری از اجرای نرم افزار های مخرب
استفاده می شود . این سیستم همچنینی تمامی ترافیک شبکه را
از لحاظ محتوا و حجم زیر نظر می گیرد تا شبکه را از حملاتی
مانند
DoS (Denial of Service)
محافظت کند . همچنین ارتباط بین دو پایانه می تواند به
صورت رمز شده باشد تا خصوصی بودن چنین ارتباطی حفظ شود .
مدیریت امنیت :
مدیریت امنیت شبکه ها برای شرایط
مختلف متفاوت می باشد. یک خانه یا اداره ی کوچک ممکن است
تنها به یک طرح امنیتی اولیه نیاز داشته باشد در حالیکه
شرکت های بزرگ به مراقبت های شدید و جدی تر و همچنین سخت
افزار ها و نرم افزار های پیشرفته نیاز دارند تا از حملات
مخربی مانند هک شدن و هرزنامه ها مصون بمانند .
-
به عنوان نمونه یک
شرکت بزرگ برای تامین امنیت شبکه خود به تمهیدات زیر
نیازمند است :
-
فایروال و پروکسی
قوی برای عدم دسترسی های غیرمجاز
-
آنتی ویروس قوی و
نرم افزار امنیت اینترنت
-
استفاده از رمز
عبورهای پایدار برای ارتباطات بیسیم
-
آموزش توجیهات
امنیت فیزیکی به کارمندان
-
به کارگیری
آنالایزر شبکه یا مونیتور کننده شبکه
-
پیاده سازی شرایط
امنیت فیزیکی مانند تلویزیون های مدار بسته برای محیط های
محصور
-
پیاده سازی سیستم
های آتش خاموش کن برای قسمت های حساس مثل اتاق های سرور و
اتاق های ایمنی
